Lifestyle,  Mama

Kiezen voor een nakomertje of niet?

Wel 1,5 jaar lang hebben we in twijfel gezeten hierover. Nog een kindje, of toch niet meer? Ik heb altijd een gezin gewild met 3 kinderen. Zowel mijn man als ik komen beiden uit een gezin van 3. Na de geboorte van onze tweede dochter en alle wat erbij kwam kijken (huilbaby en depressie) had ik echt wel genoeg aan onze 2 bengeltjes.

Toch kwam, nadat de jongste al 6 was, de zin naar nog een kindje terug. Ik wou terug zwanger zijn, bevallen, een baby in huis hebben en ik had gewoon nog zoveel liefde te geven. Die gevoelens kwamen op en af, ik had zo’n intens verlangen ernaar tot ik uiteindelijk mijn man kon overtuigen en ik zelf weer aan het twijfelen sloeg. Na die vele maanden was ik echt wel overtuigd: ik wilde echt nog een derde kindje erbij!

Met de leeftijden van onze dochters zou dit natuurlijk wel een nakomertje worden dus daar had ik al die tijd ook over zitten piekeren, zouden ze dit wil leuk vinden? Weer zo’n kleine erbij die misschien wel een huilbaby kan zijn waar ze zich aan kunnen ergeren? Een peuter die aandacht gaat vragen terwijl zij huiswerk moeten maken en studeren? Even geen vliegreisjes meer, want met een kleintje is dat toch minder evident natuurlijk. We hebben geen zin om tijdens zo’n vakantie over de middag op de kamer te moeten blijven omdat het kleintje nog nood zou hebben aan een slaapje over de middag?

Ik heb toen mijn spiraaltje laten uithalen en flink gestart met het innemen van foliumzuur en vitaminen. We waren snel zwanger en ook onze dochters waren door het dolle heen!! Ze waren zo intens gelukkig met de baby in mama’s buik. Ik word er emotioneel van als ik eraan terug denk, mijn schatjes!! Ze hebben mijn buik zien groeien, hebben de baby zo vaak voelen schoppen en mijn buik zien golven door de bewegingen dat dit wondertje maakte, zalig vonden ze dat!! Ze gingen ook vaak mee naar de gynaecoloog, ook toen we het geslacht te weten kwamen. De gynaecoloog vroeg of ze een broer of een zus wilden en beide zeiden ze met volle overtuiging dat ze liefst een broertje wilden.

Toen de gynaecoloog aan de echografie begon, zag ze het meteen: we kregen een jongen, een zoontje, een broer. De reactie die we toen met ons drietjes gaven (manlief was aan het werk) was onvergetelijk, we riepen en weenden van blijdschap. Zelfs de gynaecoloog vond het duidelijk leuk om te zien. We konden ons gelukĀ  niet op! Enkele leuke maanden later was het zover: Vince kwam op 21/12/2014 op deze wereld.

Nu, 2 jaar later, kan ik zeggen dat het een van de beste beslissingen was dat we hebben genomen in ons leven. Nog elke dag genieten we alle 4 van dat kleine mannetje en zijn streken. Zijn zotte snoet doet ons elke dag breed lachen en zijn lieve gebaren laten ons telkens opnieuw smelten.

Wat is er nu anders aan een nakomertje?

  • Je geniet er NOG meer van. Bij een eerste kindje is het echt nog zoeken hoe het allemaal gaat en hoe je alles het best aanpakt. Met een tweede spruit die kort na het eerste kindje volgt, heb je echt je handen vol. Een peuter EN een baby in huis geeft toch de nodig drukte en stress. Bij ons nakomertje had ik al 2 meisjes die zich zelfstandig konden gaan douchen, aankleden, eten… en had ik echt tijd om te genieten van alle dingen die bij een baby horen. Je weet intussen hoe snel ze groot worden en je wil echt wel alles bewust beleven.
  • Ook de grote zussen vinden het leuk om met hun broertje bezig te zijn. Ze genieten ervan om hem aandacht te geven dus voor hen is het ook echt leuk.
  • Een kindje hebben houd je jong, dus we zullen ons nu 7 jaar langer jong voelen, hahaha šŸ˜€ !!

En geloof me, die zogenaamd ‘vervelende’ tijd waarbij je weer luiers moet verversen en een hele zak materiaal moet meesleuren is zo snel voorbij dat je het daarvoor ook niet moet laten.

Delen is lief šŸ˜‰

4 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *