Lifestyle,  Mama

Ik was de perfecte moeder! … en toen kreeg ik kinderen…

Ik ben de moeder zonder huilkinderen, ik heb baby’s die na enkele weken doorslapen. Ik geef mijn kinderen zonder enig probleem borstvoeding. Ze eten flink al hun groentjes en fruit op, want dat vinden ze zelfs echt heel lekker! Mijn kinderen neem ik overal probleemloos mee naar toe. We hoeven nooit speciaal thuis te blijven omdat ze hun middagdutje moeten doen. Neen, we nemen hen overal mee en ze slapen flink in hun buggy’s tot ze uitgeslapen wakker worden.

Mijn kinderen maken zelden ruzie en als er ruzie is stuur ik hen bij, een zoen en een knuffel en nadien spelen ze zalig verder.  Mijn kinderen maken ook nooit een scène in de winkel, zich langs de grond werpen en roepen en tieren? Nope, not my kids!! Ik heb keurig opgevoede kinderen, goed gemanierd… het soort kinderen waar iedereen het unaniem over eens is dat ik voorbeeldkinderen heb.

En toen… kreeg ik kinderen…

Yep… Niemand had mij verteld dat je bloedende tepelkloven kon hebben van borstvoeding te geven. En schrik er niet van dat de kak uit de pamper, langs de rug omhoog kan kruipen… tot in hun haar… soms wel meer dan eens per dag!  1 van mijn kinderen was een enorme huilbaby en sliep maar door aan de leeftijd van 2 jaar! Een tukje doen in de buggy? Thah!! I wish! Enkel als ik snel genoeg wandelde, zonder ook maar even wat trager te wandelen en al zeker niet stoppen onderweg!! En ‘doen alsof’ je wandelt… ik heb het geprobeerd. Kinderen hebben er een 6de zintuig voor. Hoe snel je de buggy ook heen en weer duwt en trekt, zelfs in verschillende richtingen door elkaar duwt of lichtjes de buggy schudt… ze weten het! Die kleintjes werden meteen wakker, en natuurlijk helemaal niet uitgeslapen, wat dacht je… Met de nodige huilbuien als gevolg.

En met 2 tieners in huis… durf, neen MOET ik al eens schreeuwen om hun aandacht te krijgen. (bij deze: sorry aan mijn buren!) Ze duwen en trekken en durven al eens stampen ook. Niets te zoentjes, knuffels of sorry… Oh neen, eerder: laten we eens testen hoe ver we kunnen gaan met mama. En dat liefst elke dag opnieuw! Onze kleinste durft al eens zijn zin doordrijven tijdens het winkelen, leuk!! Met het schaamrood op de wangen verlaat ik soms de winkel. Maar liever dat dan die kleine zijn zin te geven en het zo alleen maar erger te maken! Rustig eten zit er vaak ook niet meer in, als ze alle 3 het vuur in hun gat hebben… ik garandeer je, smakelijk eten zit er dan niet in.

Maar hé, ik heb schatten van kinderen en hou zielsveel van hen!

Ja, echt! Met het idee dat er overal wel eens iets is en wetende dat het nergens alleen maar rozengeur en maneschijn is… het kan echt wel veel erger. Ik geniet van het moederschap en ook de mindere kanten hiervan nemen we er met liefde bij. Later, als ze zelf kinderen hebben, zullen ze zelf wel beseffen wat ze hun ouders hebben aangedaan. karma… weet je wel 😉 En ja, zelf besef ik ook wel dat ik niet altijd een heilig boontje was. Sorry mama en papa!!

 

Delen is lief 😉

9 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *