Leven met ADD: Wat als weinig doen, toch teveel lijkt?

Tranen springen in mijn ogen als ik bij mijn man sta, ik heb het idee dat ik het kwijt moet, het word me allemaal teveel. Maar dan bedenk ik me… dit kan ik toch niet maken?  Nog steeds mijn tranen verbijtend, rij ik naar de supermarkt. Voor de 4de keer deze week, en we zijn pas donderdag… Ik ben moe, slaap niet goed en kan minder tegen de drukte van de kinderen.

Hoe kan ik nu falen in niets doen?

Een gevoel van schaamte overvalt me… ik, moeder van 3, ga niet gaan werken. En toch voel ik dat het me teveel word. Ik schreef onlangs een artikel over dat ik blij ben dat het bijna 1 september is. Dat alle 3 de kids naar school gaan en dat ik eindelijk eens tijd ga hebben voor iets, al is het maar om het huishouden te doen. Niets is minder waar. Ik lijk minder tijd te hebben dan voordien. Mensen hebben verwachtingen van mij als thuisblijfmama, dagelijks een bezoekje brengen aan een familielid die het moeilijk heeft, wekelijks gaan schoonmaken… Het zorgt ervoor dat ik van mijn kinderloze ochtenden niet veel meer overhoud of het is om snel wat van mijn eigen werk in te halen.

De zorg voor de kinderen..

Ons zoontje gaat ’s middags nog niet naar school, ik hou hem thuis, hij is nog klein en gaat nog niet zo graag naar school. Dat ik thuis ben en hem dan al volle dagen naar school zou laten gaan terwijl hij niet wil, daar zou ik me echt slecht bij voelen. Ik moet dit maar kunnen. ’s Middags komen 2 van onze 3 kinderen thuis eten, dus mijn dag word haast een uur half onderbroken. ’s Middags is ons zoontje thuis dus daar heb ik ook meer dan mijn handen aan vol. Als de meisjes thuis komen van school dan moet ik helpen met studeren en huiswerk maken. Moeten? Ja, moeten! Een van de meisjes heeft net hetzelfde ‘probleem’ als ik en heeft de ondersteuning echt nodig.

Geen tijd voor mezelf.

Familiebezoekjes, poetshulp zijn bij familie, de was en de plas, boodschappen doen, eten maken, huiswerk helpen maken en helpen studeren terwijl ik onze kleuter moet rustig proberen te houden… Van het moment dat ik opsta tot 21u (als ik geluk heb) ben ik bezig. Tussenin heb ik wel korte pc momentjes waarop ik eens mijn facebook en mails check en ’s avonds een programma op tv bekijken, dat is mijn ontspanning gedurende de dag. Eens enkele uurtjes na elkaar me-time tijdens de week zit er niet in.

Mijn huishouden (als je het al zo kan noemen)

Ik geraak niet aan een vaste routine in mijn huishouden. Elke dag opnieuw steek ik zoveel tijd in het opruimen van alles, en toch raakt het nooit echt ‘opgeruimd’. Het kuisen gebeurt in stukjes en ik krijg er geen regelmaat in, ik zie wanneer ik tijd vind maar ik heb nooit tijd genoeg. Heel frustrerend vaak. Het huis is rommelig, net als de tuin en de auto heeft al een hele tijd een stofzuigbeurt nodig. Ik moet dringend beter werk maken van mijn maandmenu (komt later nog aan bod in een blog) want ik doe intussen weer elke dag boodschappen.

Ik heb het gevoel er vaak alleen mee te staan.

Geef toe, hoeveel mensen begrijpen dit? Als ik het zelf vaak al niet begrijp… Ik hoor ze al zeggen: amaai, wat heeft zij te klagen, wij moeten nog eens gaan werken ook… Ja, maar als je gaat gaan werken heb je misschien een poetsvrouw? Zowiezo ligt er al minder rommel en is het niet zo snel vuil als er gedurende de hele dag niemand thuis is. Maar goed, ik schrijf het nu even van me af en hoop dat het gevoel niet erger zal worden. Erover praten zorgt alleen voor een gevoel van onbegrip van anderen wat mij dan weer een gevoel van frustratie geeft.

Eigenlijk wil ik helemaal niet klagen, maar ik ben ook maar een mens. Morgen hopelijk weer een betere dag. Tijd om op zoek te gaan naar meer organisatie en structuur zodat ik beter kan functioneren. Wish me good luck!

Please follow and like us:

Mijn dagindeling tijdens een schooldag met een peuter in huis.

Hoe mijn gemiddelde dag als thuisblijfmama er uit ziet zonder extra taakjes.

  • Opstaan om 7u30
  • Ervoor zorgen dat de dochters aangekleed geraken. Dat kunnen ze natuurlijk wel zelf al op de leeftijd van 9 en 11 jaar maar ik moet ze toch regelmatig wat aanmoedigen 😉
  • Zorgen dat de meisjes gegeten en gedronken hebben (vooral dat laatste zou onze oudste dochter durven vergeten).
  • Om 8u15 vertrekken de meiden naar school.
  • Ik was me en kleed me aan.
  • Vince wordt meestal nu ongeveer wakker, maar dat is elke dag wel anders, dus als hij wakker is krijgt hij zijn flesje, nog op mijn schoot (jaaaa, zelfs nu hij 2 jaar is! Ik geniet er van zolang het kan 😉 )
  • verse luier aan en eventueel aankleden, ik stop hem in bad wanneer het best uitkomt die dag, soms is dat in de voormiddag, soms in de namiddag
  • vaatwas legen en weer vullen
  • wat opruimen, dat is iets wat ik een hele dag door zou kunnen doen en toch lijkt het nooit echt opgeruimd. Een straatje zonder einde zoals ze dat zeggen… Ik lijk er telkens terug in te slagen om het rommelig te houden en snap niet hoe het kan. Hoe meer ik opruim hoe rommeliger het er uitziet heb ik het gevoel. Lang leve ADD, hierover meer in een volgende blog.
  • elke voormiddag ben ik wel bezig met ons zoontje, een kleurplaat afdrukken zodat hij met zijn potloden of stiften kan kleuren, hem laten puzzelen, Play d’oh spelen, met de blokken spelen, boekjes lezen… hier kruipt toch wel wat tijd in
  • meestal doe ik in de voormiddag wat boodschappen ook
  • ’s middags komen Kyara en Ylana thuis om te eten en meestal zijn dit dan boterhammen, rond 11u50 zijn ze thuis van school en kunnen we eten
  • tafel afruimen, de meisjes vertrekken terug om 13u naar school
  • Vince slaapt ’s middags nog dus dan heb ik even tijd voor mezelf en voor het huishouden tot hij terug wakker is, daarna ben ik wel weer even bezig om hem te entertainen
  • om 16u10 komen de dochters terug van school, eten we wat en maken ze hun huiswerk
  • rond 18u begin ik aan het avondeten en kunnen we dan eten
  • om 20u30, ten laatste 21u, gaan de meisjes gaan slapen. Als ik geluk heb kan kleine broer ook al naar bed
  • me-time! tv kijken, internetten, lezen…
  • vaatwas vullen en aansteken, droogkast en wasmachine aanleggen

Ik weet dat ik die 2 laatste dingen zou moeten wisselen, maar ik slaag er maar zelden in om eerst nog alles op te ruimen voordat ik tijd heb gehad voor mezelf. Vaak combineer ik de 2 ook, dan kijk ik een tv programma en doe ik snel tijdens de reclame iets.

Ik ben alles behalve een perfecte huisvrouw.

Die taakjes zijn dan ook elke dag opnieuw hetzelfde en er is helemaal niets spannends en leuks aan. Maar helaas, ze moeten toch gedaan worden. Het kuisen doe ik tussenin maar daar heb ik geen vast schema voor. Ik zie wel wanneer ik tijd en zin heb. Ook ga ik nog elke week gaan helpen bij de grootmoeder van mijn man dus daar ben ik een voormiddag per week mee bezig en dat wil ik vaker gaan doen eens Vince naar school gaat. Ik probeer om wekelijks wel ergens op bezoek te gaan ook. Niet alleen voor mezelf maar ook voor ons zoontje. Een van mijn beste vriendinnen is onthaalmoeder en dan vind ik het leuk om ons zoontje daar even te laten spelen met de andere kinderen.  Liefst zou ik dit wekelijks doen, maar daar kom ik helaas niet aan toe.

Ook steekt er heel wat tijd in het onderhouden van deze blog EN leer ik nog Spaans ook. Maar dit zijn natuurlijk keuzes die ik zelf maak omdat ik het leuk vind 🙂

Please follow and like us:

Thuisblijfmama worden? Hier zijn enkele voor en nadelen.

Thuisblijfmama worden, het is voor vele vrouwen een droom, anderen zouden de muren op zich zien afkomen en hebben gewoon nood aan sociale contacten en hun werk.

Voor de mama’s die graag thuis zouden blijven is het vaak het financiële die hen tegenhoudt. Want van 2 inkomens plots op 1 inkomen vallen, het is helaas niet voor iedereen haalbaar. Ook hier heb ik er vele maanden over liggen denken. Want we konden toen al niet echt sparen toen ik werkte, laat staan als mijn inkomen plots zou wegvallen, wat dan?

Hier alvast wat voor en nadelen van het thuisblijven voor de kinderen. “Thuisblijfmama worden? Hier zijn enkele voor en nadelen.” verder lezen

Please follow and like us: