Positief opvoeden, de beste manier voor je kind.

Positief opvoeden, dat is wat ik dagelijks probeer te doen voor mijn kinderen…  Met positief opvoeden bedoel ik niet dat je je kind geen regels hoeft op te leggen. Regels zijn nodig om een kind grenzen te geven en die grenzen zorgen ervoor dat een kind zich veilig voelt.

Met positief opvoeden bedoel ik dat je moet zorgen dat je kinderen in een veilige en geborgen omgeving kunnen opgroeien. Zorg dat ze zich goed voelen in hun vel.  Geef hen complimentjes, maak tijd voor hen, laat hen voelen hoe graag ze gezien worden. Breek hen niet af maar geef opbouwende kritiek. Laat hen fouten maken, ze kunnen er uit leren, net zoals wij dat hebben gedaan.

Enkele voorbeelden uit eigen ervaring:

Als ons zoontje van 2 jaar mooi met zijn autootjes aan het spelen is terwijl ik in de keuken bezig ben dan ben ik daar best wel fier op dat hij zich op die leeftijd al zo mooi alleen kan bezig houden. Als ik naar hem toe ga om hem te zeggen dat hij zo mooi en flink aan het spelen is, zie ik zijn oogjes glunderen. Natuurlijk vraagt hij dan: mama ook spelen? En dat doe ik dan ook, dit hoeft niet lang te zijn, maar ik zie het als een beloning voor zijn flink gedrag. Het maakt hem gelukkig en dat maakt ook mij gelukkig.

Je hoort vaak moeders zeggen dat als hun peuter of kleuter flink speelt, ze hen liever gewoon laten spelen omdat ze dan niet afgeleid worden. Als ze iets zeggen is het plots gedaan met braaf alleen spelen. Maar zo beloon je hen niet op een moment dat ze het wel verdienen. Als je kind na 10 minuutjes spelen plots dingen doet dat hij niet moet doen, dan hebben we wel tijd om kwaad te worden, maar voor het goede gedrag zouden we dan geen tijd maken?

Ik weet nog dat ik vroeger dingen mocht uitproberen in de keuken. Zo heb ik als  13 jarige meisje zelf eens een cake mogen bakken. Mijn cake stond letterlijk te pruttelen in de oven en toen mijn moeder kwam kijken waarom mijn deeg maar niet omhoog kwam, merkte ze op dat ik de bloem was vergeten in mijn deeg te doen. Daar hebben we achteraf nog lang mee gelachen. Maar liever zo dan een moeder die op mijn vingers staat te kijken en constant commentaar staat te geven op alles wat ik doe. Want wat is er nog plezant aan experimenteren in de keuken als je niets goed kan doen?

Hoe kunnen we onze kinderen belonen voor goed gedrag?

Wel, eigenlijk is dit best simpel!  Als je fier bent op je kind voor iets wat hij gedaan heeft, zeg dit dan ook. Geef je kind een knuffel, doe bravo voor je kleine peuter. Laat hen voelen hoe hard je het apprecieert. Als je puber de vaatwas heeft geleegd, de tafel heeft afgeruimd of zijn kamer heeft opgeruimd… neem dit dan niet als zelfsprekend maar zeg hen dat je blij bent met de hulp. Mijn dochters zijn fier als ik hen bedank voor wat ze gedaan hebben, en ik zeg er duidelijk bij dat het weer een werkje minder is voor mama. Ik merk dat ze sneller uit zichzelf initiatief nemen als ik oprecht blij ben met wat ze gedaan hebben. Hoe zijn we zelf?

Af en toe eens belonen met een kleinigheidje moet zeker ook kunnen. Het liefst doe ik dat dan met een uitstapje samen. Positief zijn tegen je kind versterkt echt de band tussen ouder en kind, dat voel ik zelf heel goed aan.

Please follow and like us:

Luister naar je moedergevoel.

Iedere mama kent het wel, die goedbedoelde raad van familie, vrienden en soms zelfs vreemden. Soms zorgt die goedbedoelde raad ervoor dat je gaat gaan twijfelen aan je eigen manier van opvoeden terwijl je eerst zo zeker van jezelf was.  Om even wat voor beelden te geven: over een baby van amper 3 maanden oud krijg je soms de raad om ze niet te snel op te nemen als ze huilen, want dat zorgt ervoor dat ze verwend worden. Of: je kan beter toch je kindje af en toe naar de opvang brengen, want dag in dag uit bij de mama zorgt ervoor dat een kindje te hevig aan je vastklampt.

Dan heb je ook die druk die je langs alle kanten op je voelt afkomen. Borstvoeding is het beste voor je kind, voel je maar al schuldig als je toch liever flesvoeding geeft. Of: “Oei, kan hij nog niet op een fietsje zonder steunwieltjes? Ik zie dat andere kindjes dat op die leeftijd wel al kunnen.” “Kan jou peuter aan 15 maand nog steeds niet stappen? Ben je wel zeker dat er niets aan de hand is??”

Lieve mama’s, laat je niet zo snel iets aanpraten. Er bestaat zoiets als een moedergevoel. Luister ernaar en volg niet de kudde als het niet goed aanvoelt. Durf ervoor te kiezen om je kindje maar aan 3 jaar naar school te laten gaan, schiet niet meteen in paniek als je kindje niet mee is met een of andere curve zolang een dokter er geen problemen in ziet, troost je baby als hij weent. Als je aanvoelt dat je kind nog niet rijp is om zindelijk te worden, wacht er dan nog even mee, forceren heeft geen zin.

Besef natuurlijk ook dat niet alle goed bedoelde raad slecht is. Luister er naar en sta er even bij stil. Misschien kom je toch tot het besef dat ze gelijk hebben, want sommige problemen zie je gemakkelijker bij een ander dan wanneer je er zelf midden in zit. En vooral: weet dat geen enkele moeder perfect is, streef er ook niet aan om perfect te zijn. Doe wat voor jou het beste aanvoelt en je zult zien dat je het heel vaak aan het rechte eind hebt.

 

Please follow and like us: