Leven met ADD: Wat als weinig doen, toch teveel lijkt?

Tranen springen in mijn ogen als ik bij mijn man sta, ik heb het idee dat ik het kwijt moet, het word me allemaal teveel. Maar dan bedenk ik me… dit kan ik toch niet maken?  Nog steeds mijn tranen verbijtend, rij ik naar de supermarkt. Voor de 4de keer deze week, en we zijn pas donderdag… Ik ben moe, slaap niet goed en kan minder tegen de drukte van de kinderen.

Hoe kan ik nu falen in niets doen?

Een gevoel van schaamte overvalt me… ik, moeder van 3, ga niet gaan werken. En toch voel ik dat het me teveel word. Ik schreef onlangs een artikel over dat ik blij ben dat het bijna 1 september is. Dat alle 3 de kids naar school gaan en dat ik eindelijk eens tijd ga hebben voor iets, al is het maar om het huishouden te doen. Niets is minder waar. Ik lijk minder tijd te hebben dan voordien. Mensen hebben verwachtingen van mij als thuisblijfmama, dagelijks een bezoekje brengen aan een familielid die het moeilijk heeft, wekelijks gaan schoonmaken… Het zorgt ervoor dat ik van mijn kinderloze ochtenden niet veel meer overhoud of het is om snel wat van mijn eigen werk in te halen.

De zorg voor de kinderen..

Ons zoontje gaat ’s middags nog niet naar school, ik hou hem thuis, hij is nog klein en gaat nog niet zo graag naar school. Dat ik thuis ben en hem dan al volle dagen naar school zou laten gaan terwijl hij niet wil, daar zou ik me echt slecht bij voelen. Ik moet dit maar kunnen. ’s Middags komen 2 van onze 3 kinderen thuis eten, dus mijn dag word haast een uur half onderbroken. ’s Middags is ons zoontje thuis dus daar heb ik ook meer dan mijn handen aan vol. Als de meisjes thuis komen van school dan moet ik helpen met studeren en huiswerk maken. Moeten? Ja, moeten! Een van de meisjes heeft net hetzelfde ‘probleem’ als ik en heeft de ondersteuning echt nodig.

Geen tijd voor mezelf.

Familiebezoekjes, poetshulp zijn bij familie, de was en de plas, boodschappen doen, eten maken, huiswerk helpen maken en helpen studeren terwijl ik onze kleuter moet rustig proberen te houden… Van het moment dat ik opsta tot 21u (als ik geluk heb) ben ik bezig. Tussenin heb ik wel korte pc momentjes waarop ik eens mijn facebook en mails check en ’s avonds een programma op tv bekijken, dat is mijn ontspanning gedurende de dag. Eens enkele uurtjes na elkaar me-time tijdens de week zit er niet in.

Mijn huishouden (als je het al zo kan noemen)

Ik geraak niet aan een vaste routine in mijn huishouden. Elke dag opnieuw steek ik zoveel tijd in het opruimen van alles, en toch raakt het nooit echt ‘opgeruimd’. Het kuisen gebeurt in stukjes en ik krijg er geen regelmaat in, ik zie wanneer ik tijd vind maar ik heb nooit tijd genoeg. Heel frustrerend vaak. Het huis is rommelig, net als de tuin en de auto heeft al een hele tijd een stofzuigbeurt nodig. Ik moet dringend beter werk maken van mijn maandmenu (komt later nog aan bod in een blog) want ik doe intussen weer elke dag boodschappen.

Ik heb het gevoel er vaak alleen mee te staan.

Geef toe, hoeveel mensen begrijpen dit? Als ik het zelf vaak al niet begrijp… Ik hoor ze al zeggen: amaai, wat heeft zij te klagen, wij moeten nog eens gaan werken ook… Ja, maar als je gaat gaan werken heb je misschien een poetsvrouw? Zowiezo ligt er al minder rommel en is het niet zo snel vuil als er gedurende de hele dag niemand thuis is. Maar goed, ik schrijf het nu even van me af en hoop dat het gevoel niet erger zal worden. Erover praten zorgt alleen voor een gevoel van onbegrip van anderen wat mij dan weer een gevoel van frustratie geeft.

Eigenlijk wil ik helemaal niet klagen, maar ik ben ook maar een mens. Morgen hopelijk weer een betere dag. Tijd om op zoek te gaan naar meer organisatie en structuur zodat ik beter kan functioneren. Wish me good luck!

Starten in de kleuterklas, hoe kan je je kleuter best voorbereiden?

Het is bijna zover, binnen exact een week is het de eerste dag in de kleuterklas voor ons zoontje. Dat hij nog nooit naar een opvang is geweest, maakt het extra spannend. Het is een grote stap voor zo’n kleintje en hoe beter ze voorbereid zijn, hoe beter ze kunnen snappen wat er hen te wachten staat en hoe rustiger we ons zelf voelen over die eerste schooldag.

Hoe wij hem voorbereiden op de eerste dag in de kleuterklas:

  • Samen een boekentasje kiezen. Zo kan je kleuter iets kiezen wat hem echt aanspreekt en wat hij of zijn leuk vindt. Deze rugzak heeft ons zoontje al een tijdje, toen hij kleiner was vond hij het leuk om met zijn rugzak op zijn rug rond te lopen (toen nog gevuld met pampers en doekjes). Zo had hij net zoals zijn zussen al een boekentas. Omdat hij deze nog altijd zo leuk vindt en het echt als zijn boekentasje ziet, ga ik nog geen andere kopen.
  • Het boekje ‘De eerste schooldag van Milan’ is een heel leuk boekje om voor te lezen. Van afscheid nemen van mama tot schilderen in de klas… Het boekje geeft echt een mooi en duidelijk beeld van hoe een schooldag er aan toe gaat. Ons zoontje is verzot op dit verhaal en we lezen het elke dag voor een hem.
  • De koekendoosjes en drinkbeker kochten we aan bij Babygoodies. Met zijn naam die erop gedrukt staat en het mooie design kan hij snel zijn eigen spulletjes herkennen en is de kans dat hij deze kwijt raakt bijna onbestaand.

Hoe bereiden jullie je kleuter voor op de eerste kleuterklas?

Veel sterkte aan alle mama’s en papa’s die, net zoals wij, hun kindje voor het eerst naar school moeten brengen.

Klik hier voor extra tips voor de eerste kleuterklas.

Over ADD, vriendschappen, negativiteit en empathie.

ADD is iets wat invloed heeft op haast alles in mijn leven. Ook op gebied van vriendschappen en contacten leggen. Veel vrienden heb ik niet, en vaak ga ik sociale contacten uit de weg. Vrienden maken is niet zo moeilijk, vriendschappen onderhouden wel. Het neemt zoveel energie van me om vriendschappen te onderhouden dat het gewoon gemakkelijk is om niet veel vrienden te hebben. Daarbij heb ik niet zoveel vertrouwen in mensen die ik niet ken, het heeft tijd nodig om een vertrouwensband te krijgen.

Ik hou van positieve en energieke mensen!

Echt, dit soort mensen geven me zoveel energie!! Ik hou van vrolijkheid, van lachen en plezier maken.  Zo ben ik graag bij mijn familie en mijn (weinige) vrienden.  Negatieve mensen ga ik zo veel mogelijk uit de weg, zulke mensen geven me een slecht gevoel en dat is iets wat ik echt wel kan missen. Deze nemen enkel energie zonder er terug te geven.

 

Overgevoelig aan negativiteit.

Ik ben heeeel gevoelig aan negativiteit. Zo sterk dat het voelt alsof ik een 6de zintuig hiervoor heb. De sfeer in een groep mag nog zo goed zijn, als er eentje tussen zit die het wat minder goed heeft dan heb ik het zeker opgemerkt. Ik kan het dan ook niet lossen, ik voel de spanning en het laat me niet meer los. Natuurlijk heeft iedereen wel eens een slechte dag, ik ook, en ik moet het ook eens kwijt kunnen. Zolang er gezonde balans is, is er geen probleem.

 

Empathie.

Natuurlijk zijn er ook mensen die echte miserie kennen. Ik merk dat ik veel meer inlevingsvermogen heb dan de gemiddelde mens. Mensen die echte problemen hebben die klagen en zagen niet maar moeten hun pijn, verdriet, teleurstelling kwijt. Dat is iets heel anders dan gewoon negatief zijn.

Aan de bejaarde vrouw wiens man dementerend in het rusthuis zit, blijf gerust vertellen hoe zwaar je het daarmee hebt, hoeveel je terugdenkt aan de goede oude tijd die je hebt meegemaakt, hoe leuk het was om elke dag een huis vol mensen te hebben en hoe zwaar het leven nu voor je is nu alles zo veranderd is en je eenzaam bent gewordn. Ik word het echt niet beu, ik vind niet dat je zaagt.  Ik snap dat je echt door een heel harde periode gaat, ook al krijg je steun van familie.

Aan de vrouw wiens dochter overleden is… praat er over tegen mij. Ik ben de laatste om je te veroordelen over je pijn. Ik ben de laatste om te zeggen dat je na 2 jaar je leven moet herpakken en er over heen moet geraken, ik wil er echt voor je zijn en ik snap dat je daar niet altijd zin in hebt of behoefte aan hebt, maar als je me nodig hebt, ben ik er…

“Empathie is kijken met de ogen van een ander, luisteren met de oren van een ander en voelen met het hart van een ander.”

 

 

September 2017, een heel nieuwe start voor ons gezin.

1 September… de eerste schooldag van een nieuw schooljaar… De allereerste dag school voor mijn kleine man. De eerste dag voor onze oudste dochter in het middelbaar. En de eerste dag voor mij als thuisblijfmama zonder baby of peuter in huis. “September 2017, een heel nieuwe start voor ons gezin.” verder lezen

Eindelijk!! Vakantie!!

Joehoew!!! Het is eindelijk vakantie!! Nu intussen al een paar dagen. En wat voel ik me weer goed. Ik heb weer zoveel meer energie dan wanneer ze naar school gaan. Gisteren zaten er 6 gillende meisjes bij ons in het zwembad. Een stapel cupcakes en bananenmilkshake erbij en de pret kon niet op.

Wat we tot nu toe al gedaan hebben? Gaan wandelen en fietsen met het hele gezin, wat kan ik daar zo intens van genieten en wat hebben we een mooi gezin samen!! *emo-momentje* Er zijn dus al vriendinnetjes blijven spelen van onze meisjes en zelf is de oudste ook al gaan zwemmen met vriendinnen en heeft onze jongste meid al cupcakes gebakken met een vriendin uit haar klas.

Wat we nog gaan doen? Wel, we gaan een weekje naar de Ardennen met familie, er staat nog een picknick op de planning (eigenlijk hebben we geen planning, maar de ideeën zitten wel in men hoofd :p ) en zowiezo gaan we regelmatig gaan wandelen op verschillende plaatsen zoals aan zee of in bossen. Met af en toe een aperitiefje terwijl de kindjes ergens op een speelpleintje kunnen spelen komt het zowiezo goed. Misschien dat we nog eens naar een pretpark gaan ook. We zijn geen planners dus vaak is het op het laatste moment dat we nog net op leuke ideeën komen, soms zelfs de dag zelf nog. Volgende week gaan we nog op babybezoek want mijn nichtje in bevallen van een mooie dochter.

We zijn voor de vakantie al op uitstap geweest naar Plopsaland en naar Planckendael. Dit telkens aan de helft van de prijs en zelfs minder, dankzij acties van Kruidvat. Wat was onze Vince fier toen hij zijn idolen Bumba en Bumbalu mocht knuffelen!  Superschattig om te zien.

We hopen vooral op mooi weer deze vakantie, vooral in de weken dat manlief in verlof is zodat we samen kunnen genieten buiten. Aan iedereen: geniet van jullie verlof, geniet van jullie kinderen en maak samen mooie herinneringen.

Examens zonder stress

Het is bijna zover, het einde van het schooljaar is in zicht! En hoe snel is het dit jaar weer gegaan!! Nu nog de laatste loodjes… examens. Gelukkig zien de meisjes het hier (voorlopig toch) helemaal zitten. “Examens zonder stress” verder lezen