Mijn gedachten rond Sinterklaas.

6 december komt er al snel weer aan. De Sint boekjes zijn weer volop in de brievenbus te vinden en de chocolade figuren liggen al weer weken in de winkels. Ik vind het wel leuk, samen knutselwerkjes maken, sinterklaasliedjes opleggen, een wenslijstje knippen en plakken, schoentjes klaarzetten…Toch heb ik er elk jaar weer gemengde gevoelens over.

Sinterklaas is top!!

Ja, echt!! Zolang de kindjes klein zijn vind ik het super. Hun oogjes als ze de deur opendoen en al het speelgoed en lekkers zien staan is goud waard! Ons zoontje was vorig jaar net geen 2 jaar en zijn reactie was goddelijk. Tot 2 keer toe riep hij luid ‘oooo waaaaaaauw’. Zalig gewoon en op die leeftijd hadden we dit helemaal niet verwacht! Wij zorgen ervoor dat de Sint elk jaar opnieuw op zaterdag komt. Zelden op 6 december dus. Dit doen we omdat de kindjes zo een heel weekend meteen kunnen genieten van al dat nieuws. Ik kan me voorstellen dat het helemaal niet leuk is om al die geschenkjes te zien, en dan te moeten vertrekken naar school. Geduld is niet onze sterkste kant en zeker niet van kleine kinderen.

Dit vind ik persoonlijk minder leuk aan de Sint:

We moeten het toegeven: ook al is het allemaal heel erg leuk… toch liegen we tegen onze kinderen. En dit terwijl we hen leren dat ze niet mogen liegen. Zolang ze er nog geen vragen over stellen gaan we gewoon mee in hun fantasie en blijft het leuk. Maar eens ze enkele jaartjes ouder zijn en zich vragen beginnen te stellen, dan krijg ik het toch moeilijk. ‘Mama, dat kindje van mijn school zegt dat Sinterklaas niet echt bestaat!’ Tja, dan moet je het ofwel keihard afliegen, ofwel is dit dan het moment waarop je toegeeft dat het maar een fabeltje is.

Vanaf welke leeftijd zeg je het?

Vaak liegen ouders het nog af dat Sinterklaas niet bestaat. Gewoon, omdat het kind nog te jong is om het al te weten. Maar wat is te jong? Hier hebben onze meisjes het geweten aan de leeftijd van 7 of 8 jaar. Voor mij was het gewoon een opluchting dat ze het wisten. Heel verdrietig waren ze er niet om. Integendeel, ze waren echt dankbaar dat wij dit elk jaar voor hen deden en nog steeds doen. Ook nadat ‘het’ gezegd is geweest, blijft het een leuke tijd. Het blijft spannend wat ze zullen krijgen.

Wat brengt Sinterklaas voor een middelbaar schoolkind?

Onze oudste dochter is 12. Die maakt geen tekeningen meer voor Sinterklaas, die knipt geen speelgoed meer uit en maakt geen verlanglijstje meer. Al enkele jaren trouwens. Ze wordt een echt puber en heeft nood aan een eerste echte handtas. Dit krijgt ze dus, en ze heeft die zelf mogen uitkiezen online. Dit en nog een zakcentje erbij, meer heeft zo’n grote meid niet nodig. Of toch… veeeeel chocolade šŸ˜‰

Hoeveel speelgoed heeft een kind nodig?

Sinds de geboorte van ons derde kindje besef ik dat onze meiden altijd teveel speelgoed hebben gehad. En zoals het haast overal wel is: met de helft spelen ze niet. Dit wil ik dus echt voorkomen. Geen overdaad meer, we kiezen dingen uit waar ons zoontje graag mee speelt en daar sparen we dan in. Tot nu toe spaarden we in Duplo, toet-toet auto’s van V-tech en Playmobil 1-2-3. Ā Voor dat de Sint komt, controleer ik al zijn speelgoed. Waar hij te groot voor geworden is, of waar hij niet mee speelt, zal worden verkocht of weggegeven. Ik wil geen kamers meer vol speelgoed, grote speelgoedbakken die opgestapeld worden in de leefruimte en uitpuilende kasten met gezelschapsspellen die ze niet leuk vinden. Ik hou meer en meer van minimalisme en daar hoort ook het speelgoed van onze kinderen bij. Wat ik wel weer echt leuk vind zijn creatieve dingen, zo heb ik alweer een voorraad Play D’oh gekocht, puzzels en andere dingen waar ze creatief mee bezig kunnen zijn.

Wat vinden jullie van Sinterklaas? En houden jullie van veel speelgoed of hou je het, net als ik, liever wat beperkt?

 

 

 

Please follow and like us:

3 gedachten over “Mijn gedachten rond Sinterklaas.”

  1. Leuke blog weer! Bij onze oudste twee ( nu 10 en 6) hebben we heel lang verteld dat Sinterklaas wel bestaat. Maar ik voelde me er op een gegeven moment gewoon niet meer prettig bij. Dus toen onze jongen van 6 zelf bedacht dat het toch allemaal maar nep was. hebben we besloten er niet meer over te liegen. En meteen te vertellen dat Sinterklaas vroeger bestond en wij nu de kadootjes kopen en de Sinterklaas en zwarte pieten van nu, gewoon verkleed zijn omdat dat echt bij het feest hoort.

    En wat speelgoed betreft ik snap je! Ik heb gisteren geĆÆnventariseerd waar ik allemaal al had… veel te veel. Ik koop vaak het hele jaar door als ik een leuke aanbieding tegen kom. Ik vind het heerlijk om de kinderen zo in de watten te leggen.. maar aan de andere kant is het echt TE veel! Dus ik ga er over denken hoe ik dat volgend jaar aan ga pakken. Educatieve en creatieve dingen vind ik in ieder geval altijd erg leuk!

    Wat een verhaal…

    Ik vind dat je een ontzettend leuke blog hebt met veel herkenning! Dat is echt fijn om te lezen!

    1. Oooh, zo’n lieve reactie weer <3 Ja, ik koop ook graag kadootjes, echt waar, maar ik heb een hekel aan al die rommel hier. Doordat ik ADD heb is het voor mij al zo moeilijk om het huishouden bij te houden, en het overal vol staat met bakken speelgoed, dan word ik daar gek van. Ik heb al zoveel opgeruimd dat ik een kast heb kunnen wegdoen uit onze leefruimte en mijn dressoir is weer helemaal opgeruimd. Zalig!! En toch hebben ze hier zeker niets tekort šŸ™‚ En nogmaals bedankt voor je reactie, doet me echt deugd. xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *