Starten in de kleuterklas, hoe kan je je kleuter best voorbereiden?

Het is bijna zover, binnen exact een week is het de eerste dag in de kleuterklas voor ons zoontje. Dat hij nog nooit naar een opvang is geweest, maakt het extra spannend. Het is een grote stap voor zo’n kleintje en hoe beter ze voorbereid zijn, hoe beter ze kunnen snappen wat er hen te wachten staat en hoe rustiger we ons zelf voelen over die eerste schooldag.

Hoe wij hem voorbereiden op de eerste dag in de kleuterklas:

  • Samen een boekentasje kiezen. Zo kan je kleuter iets kiezen wat hem echt aanspreekt en wat hij of zijn leuk vindt. Deze rugzak heeft ons zoontje al een tijdje, toen hij kleiner was vond hij het leuk om met zijn rugzak op zijn rug rond te lopen (toen nog gevuld met pampers en doekjes). Zo had hij net zoals zijn zussen al een boekentas. Omdat hij deze nog altijd zo leuk vindt en het echt als zijn boekentasje ziet, ga ik nog geen andere kopen.
  • Het boekje ‘De eerste schooldag van Milan’ is een heel leuk boekje om voor te lezen. Van afscheid nemen van mama tot schilderen in de klas… Het boekje geeft echt een mooi en duidelijk beeld van hoe een schooldag er aan toe gaat. Ons zoontje is verzot op dit verhaal en we lezen het elke dag voor een hem.
  • De koekendoosjes en drinkbeker kochten we aan bij Babygoodies. Met zijn naam die erop gedrukt staat en het mooie design kan hij snel zijn eigen spulletjes herkennen en is de kans dat hij deze kwijt raakt bijna onbestaand.

Hoe bereiden jullie je kleuter voor op de eerste kleuterklas?

Veel sterkte aan alle mama’s en papa’s die, net zoals wij, hun kindje voor het eerst naar school moeten brengen.

Klik hier voor extra tips voor de eerste kleuterklas.

Please follow and like us:

Positief opvoeden, de beste manier voor je kind.

Positief opvoeden, dat is wat ik dagelijks probeer te doen voor mijn kinderen…  Met positief opvoeden bedoel ik niet dat je je kind geen regels hoeft op te leggen. Regels zijn nodig om een kind grenzen te geven en die grenzen zorgen ervoor dat een kind zich veilig voelt.

Met positief opvoeden bedoel ik dat je moet zorgen dat je kinderen in een veilige en geborgen omgeving kunnen opgroeien. Zorg dat ze zich goed voelen in hun vel.  Geef hen complimentjes, maak tijd voor hen, laat hen voelen hoe graag ze gezien worden. Breek hen niet af maar geef opbouwende kritiek. Laat hen fouten maken, ze kunnen er uit leren, net zoals wij dat hebben gedaan.

Enkele voorbeelden uit eigen ervaring:

Als ons zoontje van 2 jaar mooi met zijn autootjes aan het spelen is terwijl ik in de keuken bezig ben dan ben ik daar best wel fier op dat hij zich op die leeftijd al zo mooi alleen kan bezig houden. Als ik naar hem toe ga om hem te zeggen dat hij zo mooi en flink aan het spelen is, zie ik zijn oogjes glunderen. Natuurlijk vraagt hij dan: mama ook spelen? En dat doe ik dan ook, dit hoeft niet lang te zijn, maar ik zie het als een beloning voor zijn flink gedrag. Het maakt hem gelukkig en dat maakt ook mij gelukkig.

Je hoort vaak moeders zeggen dat als hun peuter of kleuter flink speelt, ze hen liever gewoon laten spelen omdat ze dan niet afgeleid worden. Als ze iets zeggen is het plots gedaan met braaf alleen spelen. Maar zo beloon je hen niet op een moment dat ze het wel verdienen. Als je kind na 10 minuutjes spelen plots dingen doet dat hij niet moet doen, dan hebben we wel tijd om kwaad te worden, maar voor het goede gedrag zouden we dan geen tijd maken?

Ik weet nog dat ik vroeger dingen mocht uitproberen in de keuken. Zo heb ik als  13 jarige meisje zelf eens een cake mogen bakken. Mijn cake stond letterlijk te pruttelen in de oven en toen mijn moeder kwam kijken waarom mijn deeg maar niet omhoog kwam, merkte ze op dat ik de bloem was vergeten in mijn deeg te doen. Daar hebben we achteraf nog lang mee gelachen. Maar liever zo dan een moeder die op mijn vingers staat te kijken en constant commentaar staat te geven op alles wat ik doe. Want wat is er nog plezant aan experimenteren in de keuken als je niets goed kan doen?

Hoe kunnen we onze kinderen belonen voor goed gedrag?

Wel, eigenlijk is dit best simpel!  Als je fier bent op je kind voor iets wat hij gedaan heeft, zeg dit dan ook. Geef je kind een knuffel, doe bravo voor je kleine peuter. Laat hen voelen hoe hard je het apprecieert. Als je puber de vaatwas heeft geleegd, de tafel heeft afgeruimd of zijn kamer heeft opgeruimd… neem dit dan niet als zelfsprekend maar zeg hen dat je blij bent met de hulp. Mijn dochters zijn fier als ik hen bedank voor wat ze gedaan hebben, en ik zeg er duidelijk bij dat het weer een werkje minder is voor mama. Ik merk dat ze sneller uit zichzelf initiatief nemen als ik oprecht blij ben met wat ze gedaan hebben. Hoe zijn we zelf?

Af en toe eens belonen met een kleinigheidje moet zeker ook kunnen. Het liefst doe ik dat dan met een uitstapje samen. Positief zijn tegen je kind versterkt echt de band tussen ouder en kind, dat voel ik zelf heel goed aan.

Please follow and like us:

Luister naar je moedergevoel.

Iedere mama kent het wel, die goedbedoelde raad van familie, vrienden en soms zelfs vreemden. Soms zorgt die goedbedoelde raad ervoor dat je gaat gaan twijfelen aan je eigen manier van opvoeden terwijl je eerst zo zeker van jezelf was.  Om even wat voor beelden te geven: over een baby van amper 3 maanden oud krijg je soms de raad om ze niet te snel op te nemen als ze huilen, want dat zorgt ervoor dat ze verwend worden. Of: je kan beter toch je kindje af en toe naar de opvang brengen, want dag in dag uit bij de mama zorgt ervoor dat een kindje te hevig aan je vastklampt.

Dan heb je ook die druk die je langs alle kanten op je voelt afkomen. Borstvoeding is het beste voor je kind, voel je maar al schuldig als je toch liever flesvoeding geeft. Of: “Oei, kan hij nog niet op een fietsje zonder steunwieltjes? Ik zie dat andere kindjes dat op die leeftijd wel al kunnen.” “Kan jou peuter aan 15 maand nog steeds niet stappen? Ben je wel zeker dat er niets aan de hand is??”

Lieve mama’s, laat je niet zo snel iets aanpraten. Er bestaat zoiets als een moedergevoel. Luister ernaar en volg niet de kudde als het niet goed aanvoelt. Durf ervoor te kiezen om je kindje maar aan 3 jaar naar school te laten gaan, schiet niet meteen in paniek als je kindje niet mee is met een of andere curve zolang een dokter er geen problemen in ziet, troost je baby als hij weent. Als je aanvoelt dat je kind nog niet rijp is om zindelijk te worden, wacht er dan nog even mee, forceren heeft geen zin.

Besef natuurlijk ook dat niet alle goed bedoelde raad slecht is. Luister er naar en sta er even bij stil. Misschien kom je toch tot het besef dat ze gelijk hebben, want sommige problemen zie je gemakkelijker bij een ander dan wanneer je er zelf midden in zit. En vooral: weet dat geen enkele moeder perfect is, streef er ook niet aan om perfect te zijn. Doe wat voor jou het beste aanvoelt en je zult zien dat je het heel vaak aan het rechte eind hebt.

 

Please follow and like us:

Is mijn kindje klaar voor de eerste kleuterklas?

Kindjes gaan al van hun 2,5 jaar naar school. Heel vroeg vind ik persoonlijk, ze zijn nog zo klein. Toch zijn er kinderen die zich aan die leeftijd al serieus beginnen te vervelen in de opvang. Ze hebben echt nood aan nieuwe uitdagingen. Toch zijn er veel kindjes die nog niet schoolrijp zijn aan hun 2,5 jaar. Het is belangrijk om te weten dat er maar leerplicht is in België op de leeftijd van 6 jaar, als je zelf aanvoelt dat je kind nog niet rijp is voor school kun je dus gerust nog een paar maandjes langer wachten.

De kleuterklas is een goede aanloop naar de lagere school.

Versta mij niet verkeerd, de kleuterklas is goed voor een kind. Ze leren er heel veel vaardigheden die ze in de toekomst echt nodig zullen hebben en die zich op latere leeftijd verder uitbreiden.  De kleuterklas is ook leuk, heel de dag spelen en knutselen, lezen, uitstapjes maken, vriendjes maken,… Ze worden er voorbereid op het eerste leerjaar.

Of je kindje al dan niet  zindelijk is heeft niets te maken met schoolrijpheid. Sommige kinderen zijn nog niet helemaal zindelijk maar kunnen zich verder wel heel goed duidelijk maken, kunnen zelfstandig hun jasje aandoen en begrijpen dat mama en papa straks terug komen om hem of haar op te halen.

Naar de kleuterklas gaan is heel vermoeiend voor zo’n kleintje. In sommige scholen kunnen de kindjes een dutje doen in de namiddag, maar dit is helaas niet overal het geval. Als je kleuter echt de behoefte heeft om ’s middags nog wat bij te slapen dan is het beter om met halve dagen te starten. Als hij of zij pas na enkele dagen echt vermoeid begint te worden, dan is het misschien voldoende om de woensdagnamiddag een extra dutje in te plannen.

Luister naar je eigen gevoel, voel je echt dat je kindje nog niet rijp is voor school, wacht dan tot de volgende instapdag. Je kind zal echt niet minder goed meekunnen in school omdat het enkele maanden minder lang naar de kleuterklas is geweest. Voel je dat je kind rijp is voor school, super! Hij of zij zal er hoogst waarschijnlijk veel plezier aan beleven en ongetwijfeld heel veel bijleren. Twijfel je? Neem contact op met school of de juf en bespreek het samen, ze zullen je ongetwijfeld kunnen helpen. Nadien kun je de juiste beslissing nemen.

Lees hier hoe je je peuter kunt voorbereiden voor de eerste schooldag.

Please follow and like us:

Mijn dagindeling tijdens een schooldag met een peuter in huis.

Hoe mijn gemiddelde dag als thuisblijfmama er uit ziet zonder extra taakjes.

  • Opstaan om 7u30
  • Ervoor zorgen dat de dochters aangekleed geraken. Dat kunnen ze natuurlijk wel zelf al op de leeftijd van 9 en 11 jaar maar ik moet ze toch regelmatig wat aanmoedigen 😉
  • Zorgen dat de meisjes gegeten en gedronken hebben (vooral dat laatste zou onze oudste dochter durven vergeten).
  • Om 8u15 vertrekken de meiden naar school.
  • Ik was me en kleed me aan.
  • Vince wordt meestal nu ongeveer wakker, maar dat is elke dag wel anders, dus als hij wakker is krijgt hij zijn flesje, nog op mijn schoot (jaaaa, zelfs nu hij 2 jaar is! Ik geniet er van zolang het kan 😉 )
  • verse luier aan en eventueel aankleden, ik stop hem in bad wanneer het best uitkomt die dag, soms is dat in de voormiddag, soms in de namiddag
  • vaatwas legen en weer vullen
  • wat opruimen, dat is iets wat ik een hele dag door zou kunnen doen en toch lijkt het nooit echt opgeruimd. Een straatje zonder einde zoals ze dat zeggen… Ik lijk er telkens terug in te slagen om het rommelig te houden en snap niet hoe het kan. Hoe meer ik opruim hoe rommeliger het er uitziet heb ik het gevoel. Lang leve ADD, hierover meer in een volgende blog.
  • elke voormiddag ben ik wel bezig met ons zoontje, een kleurplaat afdrukken zodat hij met zijn potloden of stiften kan kleuren, hem laten puzzelen, Play d’oh spelen, met de blokken spelen, boekjes lezen… hier kruipt toch wel wat tijd in
  • meestal doe ik in de voormiddag wat boodschappen ook
  • ’s middags komen Kyara en Ylana thuis om te eten en meestal zijn dit dan boterhammen, rond 11u50 zijn ze thuis van school en kunnen we eten
  • tafel afruimen, de meisjes vertrekken terug om 13u naar school
  • Vince slaapt ’s middags nog dus dan heb ik even tijd voor mezelf en voor het huishouden tot hij terug wakker is, daarna ben ik wel weer even bezig om hem te entertainen
  • om 16u10 komen de dochters terug van school, eten we wat en maken ze hun huiswerk
  • rond 18u begin ik aan het avondeten en kunnen we dan eten
  • om 20u30, ten laatste 21u, gaan de meisjes gaan slapen. Als ik geluk heb kan kleine broer ook al naar bed
  • me-time! tv kijken, internetten, lezen…
  • vaatwas vullen en aansteken, droogkast en wasmachine aanleggen

Ik weet dat ik die 2 laatste dingen zou moeten wisselen, maar ik slaag er maar zelden in om eerst nog alles op te ruimen voordat ik tijd heb gehad voor mezelf. Vaak combineer ik de 2 ook, dan kijk ik een tv programma en doe ik snel tijdens de reclame iets.

Ik ben alles behalve een perfecte huisvrouw.

Die taakjes zijn dan ook elke dag opnieuw hetzelfde en er is helemaal niets spannends en leuks aan. Maar helaas, ze moeten toch gedaan worden. Het kuisen doe ik tussenin maar daar heb ik geen vast schema voor. Ik zie wel wanneer ik tijd en zin heb. Ook ga ik nog elke week gaan helpen bij de grootmoeder van mijn man dus daar ben ik een voormiddag per week mee bezig en dat wil ik vaker gaan doen eens Vince naar school gaat. Ik probeer om wekelijks wel ergens op bezoek te gaan ook. Niet alleen voor mezelf maar ook voor ons zoontje. Een van mijn beste vriendinnen is onthaalmoeder en dan vind ik het leuk om ons zoontje daar even te laten spelen met de andere kinderen.  Liefst zou ik dit wekelijks doen, maar daar kom ik helaas niet aan toe.

Ook steekt er heel wat tijd in het onderhouden van deze blog EN leer ik nog Spaans ook. Maar dit zijn natuurlijk keuzes die ik zelf maak omdat ik het leuk vind 🙂

Please follow and like us: